jump to navigation

Day 58: Cathy Oktubre 10, 2009

Posted by carelesshush in Emoterang Kuba, Inipera Moments.
3 comments

in your lifetime..minsan ka lang makakatagpo ng isang taong pwede mong ituring na STRESS/PAIN RELIEVER at SHOCK ABSORBER…i am glad that at an early age natagpuan ko sya.

she’s the type of person who would say HAHAHAHAH as in ROFL sa corny jokes mo. yung kayang sundan ang bawat sentence mo..yun ngiti mo lang, alam nya na ibig mong sabihin. titingin ka pa lang gets nya na yun reaction mo. yung kahit daig pa Da Vinci Code sa sobrang gulo ng sinasabi mo, kaya nyang unawain, isang sulyap lang sayo. she’s the kind of person who would be willing to listen (or read) your sentiments kahit na may sarili syang sintemyento. yun bang tipong pagkausap mo sya at kahit O at Y o Y lang ang sagot nya mapapagaan ka nya ng bonggang-bongga. hindi sya fabulosa, hindi sya maarte, super-simple nyang tao na hindi mo nga mapapansin ang existence nya. but you will love her simplicity..kasi sya yun eh..ISANG SIMPLENG KAIBIGAN!

one thing i love about this girl….SHE LOVES HER FAMILY MORE THAN ANYONE OR ANYTHING ELSE..she’d do some crazy stunts na hindi mo maiimagine na kaya nya just to make her family happy. she don’t pretend. she don’t assume. if hindi nya kaya ang isang bagay or hindi nya alam, SHE WILL ASK. hindi sya mahihiyang sabihin na hindi nya kaya pero mas lalong hindi sya mahihiyang magtanong kung pano nya ba kakayanin ang isang problema. i don’t know but from the time i met her, i just love her. i love her family too..so magulo! hehe

she’s willing to go beyond her limits..and if dumating ang point na medyo hindi nya pala kaya…she’s not too scared to ask for help. another thing i love about her. hindi nagmamaganda..for her maganda na sya bwehehehe….

how long have we been friends na ba? 17 years?? wow tol!! halabshu na talaga! nakakatuwang isipin na sa twing maalala kong dumadalaw ako sa inyo at ihahatid mo na ko sa sakayan..alam na ng nanay mong hanggang Manila mabibitbit kita! bwahahaha….kidnapper/snatcher mo nga daw ako….tipong pag ako kasama mo…see u in summer na!

kaya pag nag asawa ka na..i am going to miss you a lot..lalo na pag lamang-dagat ang mapapangasawa mo..hahaha..isa syang shellfish, ate! SHELLFISH! hak hak hak hak!!!! hindi ka naman sirena kaya di ka nya dapat ikulong sa dagat huh! lols…

anyway, sino nga ba tinutukoy ko? syempre walang iba kung hindi si CATHY MONTEAGUDO!!!!!! my friend na kahit walang kwenta sinasabi ko napapatawa ko..kahit anong tumbling ang gawin ko, pinapalakpakan ako. isang kaibigan na kahit na anong mangyari, buraot na sya sa buhay nya willing pa rin pakinggan at alalahanin ang pagkaburaot ko.

hmmm kaya sa mga taong hindi kayang tanggapin kung anuman si katt…well, sorry mah friend, u don’t deserve her. she deserves someone na hindi sya itatali sa isang banko simply because gusto lang nya. isang taong hindi sya haharangan sa daan sa twing may sale sa roxie, sa oakley, sa crocs o kahit saan pa! isang tao na willing syang samahan para bumili ng havaianas o kahit yung mariveles tshirt man lang! isang taong willing suportahan ang pangarap ni Katt na maging artista kahit alam nyang walang talent si Katt haha..in short, isang taong magiging supporter nya sa kahit na anong laban! how i wish Katt, i could find someone who would be just like that for you..lols..kung pwede ko nga lang irecommend sayo si ET kaso lang may gelpren na rin ata si gwapo eh! hehehe…ay naku, i told you mas madali nga yata i-update ang SSS (sex..sex..sex) dito kasi hi-tech na, e ang PAGIBIG ba automated na rin? haha. konting ingat lang baka Phil Health kabagsakan mo..mahal ang maternity package, isipin mo! wahahah…

to end this…gusto ko lang sabihin na Katt…although hindi ka naappreciate ng ibang tao andito kami ni Fernando Poe Jose na willing mainvolve sa buhay mo kahit na ayaw mo na syang iinvolve pa sa drama ng life mo…kasi naman si FPJ super affected parang gusto ka na lang nya pakasalan wag lang masayang ang effort mo hahahaha…sabi nga ng asawa ko tayo na lang daw kaya magpakasal para wala lng sakit ng ulo? pero alam mo naman di ako 2-timer maliban na lang kung hiwalayan nya ko at ipalit nya si rubio hahahah..

dream on my friend…ipagpatuloy ang nasimulan..wag hayaan ang isang hump ay magpahinto sayong daraanan..kasi kahit mala-dugong ang hump na yan kaya natin yan sagasaan..remember, mahusay akong magdrive sa highway! walang tingin tingin sa side mirror, walang palitan ng kambyo, kaliwa’t kanan lang! naalala ko tuloy, buti na lang yun dog mabilis tatakbo kung hindi…ay sus!!! heheheeh

all the best my friend!!!! i am not saying time is running out pero di mo naman gugustuhing mag-keloid yang…(tuuuuttt) mo diba? so go and find someone new (haha, bad!). i know it’s gonna be hard for you. pero hindi naman ito ang unang pagkadapa mo, hindi rin ito ang unang magpapasugat sayo. aanuhin mo ang isang tao kung di naman makasakay sa agos ng buhay mo..lunurin na lang kaya natin sya sa baha ng Ondoy para malaman nya ang kaibahan ng mababaw sa malalim at importante sa walang wenta? lols..galit ako? ishlayt..cause he’s sooooo….F-ing jerk!!! ass#%#@#!! hahaha

 i know kaya mo toh, sabi ni Mc Do! haha

 

(pahabol:  namfotang explorer oo!!! kalain mo muntik idelete tong entry ko buti na lang si darna ako! nyahahaha..napasigaw talaga ko nung nawala sya screen ko hahahahaa)

Advertisements

Day 57: Wanted: Shoes Oktubre 7, 2009

Posted by carelesshush in a thought that is worth sharing, Inipera Moments, nilikha sa opis..kealam mo!.
Tags:
4 comments

13a5306c6f482768It is funny how some people sometimes think about shoes. Ako feeling ko friends ko sila. Everyday sinisilip ko sila at kinakamusta! Sa maniwala kayo’t sa hindi, mahilig ako sa shoes, particularly pumps! Siguro kung isasama ko yun mga pinamigay o tinapon ko ng sapatos, umabot na ko sa 50? Oi, marami na yun ah! Dalawa lang naman ang paa ko kaya para sakin marami na yun 50 pares ng sapatos bwehehe….sa bahay nga namin may sarili na kong shoe rack kasi nga para daw akong si Imelda sabi ni Luwi (pinsan)..lols

Pangarap ko pa nga makabili ng Manolo Blahnik o kaya Christian Louboutin eh. Masama bang mangarap? May paa naman ako ah! Hehehe..

Pero mashadong mahal para sakin ang mga sapatos na yan. Besides,  di ko naman siguradong magagamit ko sya ng araw-araw, meaning hindi praktikal pagkagastusan. Kadalasan kasi sa mga designer items, pang-malakasan lang hehehe. The most expensive shoe that I have ever bought in my life, so far, ay ang knee-high, leather boots na binili ko pa sa Turkey, to the tune of $300 US tapos sumunod yun doll shoes kong Burberry na $250 US.  Masaya naman ako sa mga shoes ko pero aaminin ko kahit mahal sila, nagmumuka silang mura pagsuot ko na hahahah at eto pa, di sila ganun ka-komportable gamitin. Mahirap kaya magboots habang  paroon at parito ka sa opisina. Mahirap din isuot yun uber-flat na doll shoes kung sa mainit na kalsada ka naglalakad..lols..in short, sila yun mga pang-once in a while lang na gamit for me.

Teka bakit ko ba naisip ang shoes? Parang nakukumpara ko kasi ang PAGHAHANAP NG SAPATOS sa PAGHAHANAP NG MAKAKASAMA SA BUHAY. Pag naghahanap tayo ng sapatos, eto kadalasan ang mga guidelines natin:

  • Kumportable sa paa
  • Di mashadong kamahalan
  • Pwedeng pang-malakasan
  • Syempre, yung sakto sa paa mo

Sa paghahanap ng makakasama sa buhay, para ka lang namimili ng sapatos. Gusto natin yun sakto satin pero minsan naglalagay tayo ng allowance para sa ‘paglaki’ pa ng paa natin, hehe. It only means na lagi tayong open for adjustments.

Kung ang sapatos na nabili mo ay marupok hindi sya magtatagal sayo. Kung ang sapatos na nabili mo ay sakto nga sayo at kumportable ka nung una pero paglipas ng panahon ay pinapasakit na ang paa mo, siguro ibig sabihin nun kelangan mo na rin syang palitan diba? May mga sapatos na kahit sira na, kahit butas na yun swelas, willing pa rin tayong i-restore, i-repair ng paulit-ulit sa kadahilanang mahalaga satin yun sapatos. Or sometimes sa kadahilanang wala ka na kasing ibang magagamit na sapatos.

Pero come to think of it, do we have to settle for something less when we know that we deserve something more?

Sa paghahanap ng makakasama sa buhay, pinagkaiba lang nya sa pagkakaron ng sapatos, ay hindi mo pwedeng basta itapon si ‘LUCKY HOME PARTNER’ dahil di ka na kumportable sa kanya. Sa isang relationship kelangan marunong kang mag-compromise, magtiis kung kinakailangan at mag-work out ng bonggang-bongga para maging malakas ka sa mga challenges na darating sa inyong dalawa. Otherwise, wag kang makipagrelasyon kung hindi mo naman kaya!

Tulad din ng isang sapatos, kung alam mong wala ng pagasa, pagpipilitan mo pa ba? Kung alam mong sanay ka sa rubber shoes, pipilitin mo bang mag-heels? Kung gusto mo pala mag-tsinelas lang, magpapanggap ka bang masaya ka sa pagsasapatos mo?

Eh pero pano kung masakit lang sa una yung sapatos kasi bago, di ka ba willing mag-adjust para sa kanya? Am sure sya rin nag-a-adjust para sayo, siguro ilang bwan syang nasa kahon at papel lang ang nakasuksuk sa kanya, ngayon may isang luya este paa ng namamahay sa pagka-‘sapatos’ nya…lols

I wrote an entry last December for my anniversary special (lol). Naalala ko tong sinulat ko kasi parang related. Nung matagpuan ko ang Fernando Poe Jose ng buhay ko, hindi mashadong OK ang simula. Mashadong emotional at ma-action ang pangyayari pero later on, napagtanto ko na hindi lahat ng nagsisimula sa SAKIT ay mauuwi rin sa SAKIT pwede rin palang maging happy ending ang lahat..nasa pag-aalaga mo lang ng sapatos este ng relationship mo..hehe

Before I end this entry, nananawagan ako sa mga may mabubuting puso, umaayaw na sakin si Aldo, baka gusto nyo ko regaluhan, size 37 ako…hahaha..ge na magpapasko naman ah! Hmf!

Day 56: Bakit Makulit ang Kuting? Oktubre 6, 2009

Posted by carelesshush in Inipera Moments.
Tags:
2 comments

last sunday nagpost ako ng status ko sa Facebook:

Riz Bolofer Advincula errm, mahirap bang maunawaan na ang name ko ay ARIZA ADVINCULA at hindi ARIZAAD VINCULA at lalong hindi ARIZA VINCULA?? amf! 

alam nyo ba kung bakit? e pano kasi dito sa aking bagong tambayan, hindi ko maunawaan kung bakit di nila maunawaan na ang name ko ay ARIZA (MAY ISANG SPACE) ADVINCULA…at hindi ARIZAAD!!! obviously, meron kaming communication gap ng mga tao dito! hahahahaha

Scene1: Talking to the IT guy

IT:  Ok, your user name is ARIZAAD and your password is your last name.

AKO: Alright, so I will type ADVINCULA for password

IT: No, only your last name, VINCULA!

AKO: OK  (sa sarili na lang – – – nagpalit ba ko ng last name ng di ko namamalayan?!)

I decided to just ignore him at ilagay na lang yun sinasabi nyang PW sa log in details ko at ayoko na ng mahaba pang usapan..lol

– – – –

Scene 2 – Talking to the receptionist

AKO:  Ahmm, ate paki-update daw yung telephone directory listing sabi ni Mr. C.

REC: OK

AKO: By the way, te, ARIZA lang ang name ko. ARIZAAD  VINCULA kasi yun nakalagay sa list.

REC: OK

matapos ang ilang sandali binigyan nya na ko ng updated list at bonggang-bongga nakasulat na ang name ko ay ARIZA VINCULA! what the….?!!!! nasan na ang AD?! i thought na naintindihan nyang yun AD ay dapat nasa unahan ng VINCULA! lols

ngayon naman may nagemail sakin at in-address ako ng Dear Mrs. ARIZAAD. What’s wrong with these people?! LOL

my ever dearest friend CATHY told me na ilagay ko na lang daw na signature is ARIZA BOLOFER ADVINCULA..ok sana ang suggestion..kaso pano kung gawin naman nilang ARIZABOL  ang first name ko??? lalo na kong namroblema nyahahahhaa

– – – –

speaking of mah friend, gusto ko palang iwelcome si CATHY sa pagkakaron nya ng BLAG! lols. finally, ate naisipan mo rin…masarap naman mag-blog. ayun nga lang nakakapressure din minsan lalo pag gusto mo mag-update pero yung utak mo hindi nag-a-update hehehehe…

– – – –

at dahil makupad pa kay Pong ang computer ko at daig pa nya si Bunini sa pagiging late reaction sa mga strokes ko sa keys nya, titigilan ko na tong blog ko hehehe at nangangalay ang fingers ko sa pagtipa sa super tigas kong keyboard..lols..may mas mahusay pang pagagamitan ang aking daliri kesa ngalayin ko sa pagtype ng kalokohan dito..hahaha

Day 55: Ondoy Setyembre 30, 2009

Posted by carelesshush in a thought that is worth sharing, Emoterang Kuba, Inipera Moments, jeryus topic.
Tags: , , ,
2 comments

Nakakatakot…Nakakakilabot…Nakakapanghina…When I first saw the footages di ako makapaniwala na sa loob ng 5 hours magagawang “lunurin” ng ulan ang Marikina at iba pang bahagi ng Manila. Na mangyayaring tangayin ng baha ang sandamakmak na sasakyan sa kalsada.

Para ngang palabas sa Hollywood o kaya e parang may naglalaban na superhero at villain at pinabaha ang Manila!

Thankful ako na OK naman ang family ko.  Taga-Parang, Marikina sina Papa ko at salamat naman at ligtas sila. Lagi kong pinagdadarasal yun safety ng family ko saan mang sulok ng mundo. Pero naaawa ako sa mga taong naapektuhan ng bagyo. When I saw Jenica on tv, naiiyak ako sa pagre-recall nya ng pangyayari.  This tragedy only proves na walang mayaman, walang mahirap. Lahat pantay-pantay kahit pa sa sakuna. Kaya dapat magtulungan ang lahat ng Pinoy na makaahon sa panibagong dagok sa Pilipinas….hayst! Hindi yun nagpopost ng status sa Facebook ng kung ano ano tulad ni Jacque B., ayan tuloy wanted na sya sa Dubai hahahah.

2 or 3 weeks before dumating ang bagyong Ondoy sa Pinas, meron akong sariling bagyong pinagdaraanan.  Isang ‘bagyo’ na di naman dapat sakin, pero sabi nga ni tita Mel Tianco “Help not because it feels good but because we should!”.  Isang mala-Ondoy na effort ang ginawa ko para malagpasan ang pagsubok na binigay sa isang taong malapit sakin.  I nearly came to a point na parang gusto ko na magtanong ng…WHY o di kaya eh SAAN, SAAN AKO NAGKAMALI? (LOL) pero naisip ko na binigay samin ang pagsubok dahil kaya namin malagpasan ito. Kaya hala, kahit magpaka-DARNA ginawa ko na para lang talagang mapatunayang…KAYA KO TOH, KID! (ika nga ni Joliibee!).

During the times na namomroblema ako as in stressed ako EMOTIONALLY, PHYSICALLY, MENTALLY esp. FINANCIALLY may isa akong kaibigan na ang tanging problema ay ang pagnipis ng buhok nya at pagiging flat chested nya (hahaha). naisip ko sana ganun lang kasimple ang problema ko.  Pakiramdam ko kasi super-bigat na ng dala ko.

Now, nangyari ang Ondoy sa Pinas. Narealize ko na kumpara sa kanila, tuldok lang ngayon ang problema ko. Kumpara siguro sa iba, walang wala itong problema ko. PERA lang toh!

Ngayon narealize ko na ng sobra-sobra na dapat ako lagi magpasalamat kay Papa God dahil kahit anong problema ang dumarating samin (ke problema ko o problema ng iba na pinapaproblema pa sakin, hehe) nakakayanan namin lampasan. Healthy ang family ko most eps. my kids, may maayos kaming bahay, kumakain araw araw…so I don’t have the right to ask WHY (hehe).

Naisip ko rin na dapat bago ako magreklamo sa paggising ng maaga, sa paulit ulit na pagkain sa mesa, sa paulit ulit na palabas sa tv, sa mainit na panahon o sa mga kahit anong simple at walang kwentang bagay, isipin ko muna dapat kung dapat nga ba ko magreklamo? For all I know,  habang nagiinarte ako sa mainit na weather ng Dubai, may isang taong nag-a-agaw buhay.  Na habang tinatamad ako kumain kasi isda na naman ang ulam, may mga batang nagkalat sa kalye at namumulot ng pagkain sa basura…speaking of basura, aminin man natin o mashadong makalat ang Pilipinas. ang mga tao walang disiplina pagdating sa basura. wag na rin natin sisihin ang gobyerno o intayin silang kumilos.  bat di natin simulan mula sa sarili natin.  sabi nga di ba, IF YOU WANT IT DONE RIGHT, DO IT YOURSELF!

this is really a wake up call for me…..sana sa inyo rin!

Day 54: Kaput Setyembre 17, 2009

Posted by carelesshush in Inipera Moments.
4 comments

  

Sorry for the inconvenience.

 

You’ve stumbled upon an EXPECTED, RECURRING problem. Performing your stunt again i.e. :tumbling: SABAY  :split:   SABAY HAWI NG BANGS, in a few moments will likely resolve your problem. If not, we suggest you try transforming yourself………:darna:

 

If the problem persist, feel free to jump over the cliff! I am sure nobody will look for you cause nobody F-ing cares!!

 

Thanks.

 

Your truly,

Your Alter-Ego

Day 53: Exhaustion Setyembre 16, 2009

Posted by carelesshush in Galit ako..wag kayo umepal!, Komedi & Drama.
2 comments

iba’t ibang pangyayari…iba’t ibang tao…pero iisa ang epekto..iniimbyerna ako!

i didn’t mean to complain. it is just that parang feeling ko nade-drain ang energy ko to the highest level and ang sinumang mang-imbyerna sakin ay for sure na masasaktan.

i have my own issues to attend to..my own drama to deal with…my OWN…*sigh*

naranasan nyo na ba yung eksenang feeling mo paulit-ulit na lang at walang katapusan yun pangyayari? ayoko ng ganito. in fact, isa sa mga dahilan kaya ayaw ko sumasakay ng merry-go-round, carousel at lalo na ng ferris wheel..AYOKO NG PA-IKOT-IKOT…ayaw!!!!

– – – –

bakit may mga taong mahilig magmaganda? ow,  hindi ko alam kung nagmamaganda o nagmamagaling o nagmamaasim or WHATEVER! few years ago sabi ng husband ko sakin, ang hilig ko daw sumimangot. sabi ko – – WHAT’S WRONG WITH THAT?…ngayon may tao akong laging nakikitang nakasimangot for some reason e feeling ko ako lang ang sinisimangutan nya..NAKAKAINIS! ngayon naiintindihan ko na husband ko when he said na nakakainis ang pagsimangot ko. kabuset nga namang makakita ng taong nakasimangot ng di mo alam kung bakit busangot!

di ko alam kung sadyang may edad lang kaya masungit o sadyang insecure at hindi nya ko feel makita sa paligid nya..well, good news for her..the feeling is MUTUAL..i don’t wanna see her too…kalas!

– – – –

alam nyo rin ba yun feeling na mapunta sa isang sitwasyon na kahit ayaw mo e wala kang magagawa kasi ganun talaga ang dapat mangyari..yun talaga ang dapat gawin? hay, i am in a situation na ayoko sana, kaya lang ano naman magagawa ko e kelangan ko pagtyagaan at NO CHOICE ako.

– – – –

paggising ko kaninang umaga (5:30am)..isang TXT ang sumira agad ng araw ko. isang text mula sa isang stupid na tao na ang galing mag-assume! sabi ng stupid na texter: ARISA, TUMATAWAG ANG  – – – – – –  HINDI MO SINASAGOT….well, you stupid texter..just want you to know 3 things OK!?

1. ARIZA ang name ko at hindi ARISA…di ako tumatanggap ng excuse kasi kahit itanong mo sa Kinder iba ang Z sa S! capiche?! (i know it is nonsense to make a big deal out of it, pero wakoker! gusto ko mgalit bwahahaha! plus hindi ako tumatanggap ng paliwanag ng ganun kaaga..lols)

2. Hindi ko alam kung anong klaseng cellphone meron ka pero i tried to call you several times pero di ko makontak ang mahiwaga mong phone! Don’t assume na hindi ko sinasagot ang phone porke lang hindi ko nasagot during your call. In fact, i texted you with HU U kasi interesado akong malaman kun sino yun tumatawag sakin. Kung iniiwasan ko ang call mo or anybody from —— hindi ko na itetext and will just totally ignore it. Intiende?

3. I have my own life and career..meaning, hindi ako nakatutok sa telepono ko at nagiintay ng tawag ng kahit sinong makaisip i-dial ang number ko.  Nagtatrabaho rin ako, just so you know!

so with the above at sa tinext ko sayo kanina, siguro naman hindi ka na magtataray o mag-a-assume ng isang bagay na hindi ka naman sigurado. you could have texted me ng  SI CHUVA TOH, I WAS TRYING TO CALL YOU RE BLAH BLAH BLAH..PLEASE CALL ME BACK ASAP!…

– – – –

obviously galit ako dun sa texter kasi nagdadagdag pa sya sa iniisip ko..hay life!!!!! sabi nga IF LIFE GIVES YOU HUNDRED REASONS TO CRY, SHOW LIFE THAT YOU HAVE MILLION REASONS TO SMILE!!!

Day 52: The Cross I Have To Bear Setyembre 16, 2009

Posted by carelesshush in a thought that is worth sharing.
add a comment

Complainingly I told myself,
“This cross was too heavy to wear!”
And I wondered discontentedly
Why God gave it to me to bear.

I looked with envy at others
Whose crosses seemed lighter than mine,
And wished that I could change my cross
For one of a lighter design.

Then in a dream I beheld the cross
I impulsively wanted to wear …
It was fashioned of pearls and diamonds,
And gems that are precious and rare.

And when I hung it around my neck,
The weight of the jewels and the gold
Was much too heavy and cumbersome
For my small, slender neck to hold.

So I tossed it aside, and before my eyes
Was a cross of rose-red flowers;
And I said with delight as I put it on,
“This cross I can wear for hours.”

For it was so dainty and fragile,
So lovely and light and thin;
But I had forgotten about the thorns
That started to pierce my skin.

Then in a dream I saw my cross …
Rugged and old and plain;
The clumsy old cross I had looked upon
With discontented and disdain.

And at last I knew that God had made
This special cross for me;
For God in His great wisdom
Knew what I before could not see …
That often the loveliest Cross
Are the heaviest crosses to bear;
For only God is wise enough
To choose the cross each can wear.

So never complain about your cross,
For your cross has been blessed;
God made it just for you to wear
And remember … God knows best.

~ Helen Steiner Rice ~

Day 51: A fact of life Setyembre 9, 2009

Posted by carelesshush in kaetchosan lang.
4 comments

My day began with nerve racking news.  Now, to get rid of this pressing issue in my head…which is actually a fact of life…I decided to just write in my blog..waste my precious time thinking of what  ‘kalokohans’ I have done recently that I can share to everybody….again, I know there are only about 5 people who read my blog….but who cares?! Who the hell cares?

The class started already in some school, at least. Chloe’s school will start next week. He still has few more days to jump around the house. This morning I saw some kids dressed in uniforms waiting for their school bus. The little Indian boys look so cute in their neatly tucked uniform with their trolley bag beside them and a lunch box on their hand. 

Seeing them actually made me sing…..

One little two, little three, little Indians

Four little five, little six, little Indians

Seven little eight, little nine, little Indians

Ten little Indian boys.

 

Ten little, nine little, eight little Indians

Seven little, six little, five little Indians

Four little, three little, two little Indians

One little Indian boy.

 

By the way, today is 09.09.09..sabi nila lucky daw…feeling ko naman hindi…hayyy!!! Ayan napa-English tuloy ako..boring tuloy post ko..pero pinaghirapan ko na yun English ko kaya ipopost ko na rin..lols..

Mag-enjoy na lang sa palabas…

Day 50: I hate Ate Vi! Setyembre 1, 2009

Posted by carelesshush in kaetchosan lang.
5 comments

 

 as much as possible ayoko sana may TV sa bedroom. for me kasi ang bedroom is a place where you can rest..and TV is for living room ONLY. but i have to break that rule yesterday kasi si Madam Neneng (my nanny) ay laging nakakatulog sa sofa na bitbit si Gelo while watching TV. mga 100x ko na siguro nasabi na gumitna sa sofa at baka malaglag sila pag napasarap ng tulog but then parang di ata ako nauunawaan ng ishlayt..lol…so we’ve decided na i-fix na ang lumang tv sa aming bedroom para dun na lang sila tumambay ni Gelo at kahit makatulog ay for sure na nasa kama sila at di mahuhulog.

so nafix na nga si TV..eto ka na, naisipan ng habibi ko na i-test ang player at tv na sinet-up nya. sinalang yun old movie ni Ate Vi na ANAK…ayun awa ni Batman dis-oras ng gabi umiiyak ako sa palabas..bwahahahha!! nakailang ulit ko ng napanood yun movie na yun. namili pa nga ako ng DVD copy for my collection kasi gusto ko yun story. Kumusta naman yun, sa twing na lang papanoorin ko yung movie na yan e humahagulgol ako ng iyak…waaaaaaaa..kaya hate ko na si Ate Vi kasi lagi nya na lang ako pinapaiyak sa mga movies nya…ayoko na manood ng palabas ni Ate Vi…lols..boycott?! hahahaha

i can somewhat relate kasi. di naman dahil kasing-bad ako ni Carla (played by Claudine) but kasi DH si Mama nun sa Hong Kong at nakuuuu talagang kawawa naman mga katulong dun! nun nga nagbakasyon kami sa Hong Kong may tinuro si Mama samin na taga-kabilang bldg at nasa lower floor kaya tanaw namin yun kitchen. late na pero si kabayan kudkud pa rin ng kudkud ng kitchen, dun daw kasi natutulog yun filipina na yun..kawawa diba? alam kaya ng family nya sa Pinas na sa kusina sya natutulog…na dun sa malamig na tiles naglalatag si ate? tas ang pamilya sa pinas pag na-delay ang padala magiinarte pa, hmf! mga spoiled!

minsan nga nakakatuwang-nakakairita e. nung nasa pinas yun anak o asawa nila, nakakatiis sila sa kakarampot na kita. nung mag-abroad at nakapagpadala ng malaki saka pa aangal yun mga nasa pinas na short na daw yun budget nila. anakngpating oo! alam kaya ng mga nasa Pinas kung gano kahirap maging OFW? yun tipong gusto mo na ibitin patiwarik yun boss mo o katrabaho but pinipigilan mo sarili mo kasi iniisip mo yun pamilya mo sa pinas.   yun tipong gusto mo na mag-asawa pero medyo pinagiisipan mo pa kasi nga may mga nag-aaral ka pang kapatid o kaya may sakit si inay o si itay na kelangan ng sustento sa pagpapagamot.

hay ang mga matitino at martir na OFW..pwede mo na ipagpatayo ng monumento…tsk! pero dun sa mga nagloloko sa abroad, gudlak sa inyo! hehehe

eniweiz, kaya ayun kagabi imbes magtumbling ako sabay split..ayun singhot ako ng singhot kasi nga nagiiyak ako sa palabas…nagsisi tuloy yun habibi ko at kung bakit daw ba kasi naisalang pa si pesteng dvd…wahahahahah..

at eto pa ang abnormal kong habibi, iniintay yun part na sasabihin kay Vilma yung linyang AKALA MO LANG WALA…PERO MERON, MERON MERON! hahaha…sabi ko dun yun sa Bata, Bata Pano Ka Ginawa na movie…sagot naman ng habibi ko…Eh bat di na lang tayo kaya gumawa ng bata?? :lol::olrayt:

Day 49: So damn happy! Agosto 18, 2009

Posted by carelesshush in Naiinip lang ako.
3 comments

I am so damnnnn happy! Daig ko pa ang kumain ng isang kahong happy peanuts!! Daig ko pa ang nagtoothbrush ng isang galong happee toothpaste!!! HAPPY ako!!!

Dude, di ko na kailangan pang magpunta ng SG…hehehe…alam mo na!

Ayoko muna i-announce ng bonggang-bongga..baka maamoy ng kalaban…kontrahin pa! hahahaha

Pero andito ako ngayon sa BLAG ko kasi nga I AM SO DAMN HAPPY!!!

thanks God.

God is good. Sabi nga dun sa Chaplet na nakuha ko from the Marians..oh teka Marians ng Immaculate Conception ha, hindi fans club ni Marian Rivera..lol…in any case, ayun nga, sabi nga doon…

Through this chaplet you will obtain everything, if what you ask for will be compatible with My will . By this novena of The Chaplet of the Divine Mercy, I will grant every possible grace to souls. Even if a sinner were most hardened, if only once he will recite this chaplet, he will obtain grace from My infinite mercy

I am sooooo happy that I received this chaplet before my interview yesterday. I am soooooo happy that I recited the novena before I went to my interview and soooo happy that He answered my prayers…He never fail those who trusts Him…

Thanks….an endless thankssssss….